جایگزین ایرانی Sentry: چه گزینه‌هایی واقعاً وجود دارد؟

جایگزین ایرانی Sentry: چه گزینه‌هایی واقعاً وجود دارد؟
در این مقاله می‌خوانید
  1. اول: دقیقاً دنبال چه هستید؟
  2. گزینهٔ ۱: خود Sentry با تحریم‌شکن
  3. گزینهٔ ۲: Sentry میزبانی‌شده در ایران
  4. گزینهٔ ۳: Sentry را خودتان نصب کنید
  5. گزینهٔ ۴: باگ‌ماگ
  6. مقایسهٔ کوتاه
  7. چند نکته پیش از تصمیم
  8. یک هشدار دربارهٔ «رایگان»
  9. مهاجرت چقدر کار دارد؟
  10. سؤال‌هایی که پیش از ثبت‌نام باید بپرسید
  11. جمع‌بندی
  12. منابع و مطالعهٔ بیشتر

اگر تیم فنی ایرانی هستید و Sentry را می‌شناسید، احتمالاً با یکی از این سه دیوار برخورد کرده‌اید: بدون تحریم‌شکن باز نمی‌شود، با کارت ایرانی نمی‌شود پرداخت کرد، و دادهٔ کاربرانتان روی سروری خارج از کشور می‌نشیند.

این مقاله فهرست صادقانهٔ گزینه‌هایی است که واقعاً در دسترس‌اند — با قیمت‌های واقعی، و بدون اینکه وانمود کنیم فقط یک انتخاب درست وجود دارد.

اول: دقیقاً دنبال چه هستید؟

«جایگزین Sentry» برای افراد مختلف معنی متفاوتی دارد. پیش از مقایسه، مشخص کنید کدام‌یک هستید:

  • می‌خواهم دقیقاً Sentry باشد، فقط قابل پرداخت. برایتان مهم است که همان محصول، همان SDK و همان مستندات باشد.
  • می‌خواهم خطاها را ببینم، برایم مهم نیست با چه ابزاری. فقط می‌خواهید بدانید کاربرانتان به چه مشکلی می‌خورند.
  • می‌خواهم بدانم کاربر چه می‌گوید، نه فقط چه خطایی رخ داده. بخشی از مشکلاتتان اصلاً خطای فنی نیست.
  • نمی‌خواهم داده از سرور خودم خارج شود. الزام سازمانی یا قراردادی دارید.

پاسخ شما به این سؤال، بیشتر از هر مقایسهٔ ویژگی‌ها، گزینهٔ درست را تعیین می‌کند. مقایسهٔ کامل‌تر بر اساس معیارهای تصمیم را در مقایسهٔ ابزارهای رصد خطا برای تیم‌های ایرانی آورده‌ایم.

گزینهٔ ۱: خود Sentry با تحریم‌شکن

ساده‌ترین از نظر فنی و پردردسرترین از نظر عملیاتی. پلن Team حدود ۲۶ دلار در ماه برای ۵۰ هزار خطاست و پلن رایگانش هم وجود دارد.

مناسب است اگر: تیم کوچکی هستید، کارت خارجی دارید، و حساسیت خاصی روی محل نگهداری داده ندارید.

مشکلاتش: هر عضو تیم برای دیدن داشبورد به تحریم‌شکن نیاز دارد. پرداخت دلاری برای شرکت‌های ایرانی معمولاً یعنی واسطه و کارمزد. و اگر روزی حسابتان به‌دلیل موقعیت جغرافیایی بسته شود، دادهٔ تاریخی‌تان را از دست می‌دهید — اتفاقی که برای تیم‌های ایرانی در سرویس‌های مشابه سابقه دارد.

گزینهٔ ۲: Sentry میزبانی‌شده در ایران

هم‌روش سرویس Sentry را روی زیرساخت داخل کشور ارائه می‌دهد و با تومان می‌فروشد. این نزدیک‌ترین چیز به «Sentry بدون دردسر» است.

قیمت‌های اعلام‌شدهٔ آن‌ها برای رصد خطا:

  • ۵٬۰۰۰ رویداد در ماه — رایگان
  • ۵۰٬۰۰۰ رویداد — حدود ۱٬۶۰۰٬۰۰۰ تومان
  • ۲۵۰٬۰۰۰ رویداد — حدود ۴٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان
  • ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ رویداد — حدود ۹٬۶۰۰٬۰۰۰ تومان

سرویس‌های Session Replay و ردیابی کارایی هم جداگانه قیمت‌گذاری شده‌اند.

مناسب است اگر: واقعاً خود Sentry را می‌خواهید — با تمام قابلیت‌های عمیقش — و مشکلتان فقط دسترسی و پرداخت بوده است.

در نظر بگیرید: چیزی که تحویل می‌گیرید Sentry است، یعنی داشبورد انگلیسی و محصولی که برای تیم‌های بزرگ مهندسی طراحی شده. اگر تیم دو نفره‌ای دارید که فقط می‌خواهد بداند سایتش کجا خراب است، احتمالاً از ده درصد قابلیت‌هایش استفاده می‌کنید و با منحنی یادگیری بقیه‌اش دست‌وپنجه نرم می‌کنید.

گزینهٔ ۳: Sentry را خودتان نصب کنید

Sentry متن‌باز است و نسخهٔ self-hosted دارد. پروژهٔ GlitchTip هم جایگزین سبک‌تری است که با همان SDKهای Sentry کار می‌کند.

مناسب است اگر: الزام دارید که داده از سرور خودتان خارج نشود، و تیم زیرساخت دارید.

هزینهٔ واقعی‌اش را دست کم نگیرید: Sentry self-hosted سرویس سبکی نیست — به Postgres، ClickHouse، Kafka، Redis و چند سرویس دیگر نیاز دارد و برای حجم متوسط، منابع قابل توجهی می‌خواهد. به‌علاوه، به‌روزرسانی، پشتیبان‌گیری و پایش خودِ این سیستم به عهدهٔ شماست. تیم‌هایی که این مسیر را رفته‌اند معمولاً می‌گویند هزینهٔ سرور کمترین بخش ماجرا بود؛ وقت نگهداری گران‌تر بود. GlitchTip در این زمینه بسیار سبک‌تر است و برای تیم‌های کوچک انتخاب معقول‌تری است.

گزینهٔ ۴: باگ‌ماگ

ما خودمان یکی از این گزینه‌ها هستیم، پس بگذارید صادق باشیم: باگ‌ماگ نسخهٔ ایرانی Sentry نیست و قرار هم نیست باشد.

تفاوت اصلی در دامنهٔ کار است. Sentry — و هر سرویسی که Sentry را میزبانی می‌کند — یک ابزار مهندسی است که خطای فنی را ثبت می‌کند. باگ‌ماگ دو کار می‌کند: همان ثبت خودکار خطا، به‌علاوهٔ یک ویجت که کاربر سایت شما با آن می‌تواند مشکل یا پیشنهادش را همراه اسکرین‌شات بفرستد.

چرا این تفکیک مهم است؟ چون دستهٔ بزرگی از مشکلات اصلاً خطای فنی تولید نمی‌کنند: دکمه‌ای که پیدا نمی‌شود، متنی که گیج‌کننده است، فرمی که کار می‌کند ولی کسی تا آخرش نمی‌رود. هیچ سیستم رصد خطایی این‌ها را نمی‌بیند، چون از دید کد همه‌چیز عادی است.

مناسب است اگر: تیم کوچک یا متوسطی هستید، داشبورد فارسی می‌خواهید، و به‌اندازهٔ خطای فنی به حرف کاربرانتان اهمیت می‌دهید.

مناسب نیست اگر: Session Replay یا ردیابی عمیق کارایی می‌خواهید — این‌ها را نداریم. اگر تیم مهندسی بزرگی دارید که از قابلیت‌های پیشرفتهٔ Sentry استفاده می‌کند، هم‌روش انتخاب بهتری برایتان است.

مقایسهٔ کوتاه

اگر بخواهیم در یک جمله برای هر گزینه بگوییم:

  • Sentry مستقیم — بهترین محصول، بدترین تجربهٔ دسترسی برای تیم ایرانی.
  • هم‌روش — همان محصول بدون مشکل دسترسی؛ اگر واقعاً Sentry می‌خواهید، این پاسخ شماست.
  • Self-hosted یا GlitchTip — کنترل کامل روی داده، به قیمت وقت نگهداری.
  • باگ‌ماگ — ساده‌تر و فارسی، و تنها گزینه‌ای که صدای خود کاربر را هم می‌آورد.

چند نکته پیش از تصمیم

سقف رایگان را با هم مقایسه کنید، نه فقط قیمت پلن پولی را. بیشتر تیم‌ها ماه اول را روی پلن رایگان می‌مانند؛ اگر آن سقف زود پر شود، هرگز به ارزیابی واقعی نمی‌رسید.

ببینید «رویداد» را چطور می‌شمارند. برخی سرویس‌ها هر خطای تکراری را جداگانه حساب می‌کنند. یک درخواست شبکهٔ ناموفق که هر چند ثانیه دوباره تلاش می‌کند، می‌تواند سهمیهٔ ماهانه را در چند روز خالی کند.

مهاجرت را از قبل بسنجید. اگر سرویسی SDK سازگار با Sentry دارد، جابه‌جایی بعدی فقط تغییر یک آدرس است. اگر نه، باید کد را عوض کنید.

هزینهٔ اسکرین‌شات را ببینید. در Sentry اسکرین‌شات‌ها از سهمیهٔ پیوست کم می‌شوند و روی موبایل اصلاً پشتیبانی نمی‌شوند — در بازاری که اکثر ترافیک از موبایل است، این محدودیت مهمی است.

یک هشدار دربارهٔ «رایگان»

هر چهار گزینه شکلی از رایگان دارند و هرکدام معنی متفاوتی می‌دهد:

رایگان محدود به حجم (Sentry، هم‌روش، باگ‌ماگ): تا سقفی رایگان است و بعد یا متوقف می‌شود یا پولی. برای پروژهٔ شخصی و ارزیابی عالی است. نکتهٔ مهم این است که ببینید سقف چطور شمرده می‌شود — سقف پنج هزارتایی که یک خطای تکراری در دو روز پرش می‌کند، عملاً سقف پنج هزارتایی نیست.

رایگان به شرط نگهداری خودتان (GlitchTip، Sentry self-hosted): نرم‌افزار رایگان است، سرویس نه. هزینه‌اش را به‌جای تومان، با ساعت مهندسی می‌پردازید — و آن ساعت‌ها معمولاً گران‌تر از اشتراک ماهانه‌اند مگر اینکه تیم زیرساخت از قبل داشته باشید.

قاعده‌ای که کمک می‌کند: اگر رصد خطا محصول شما نیست، وقتی که صرف نگهداری‌اش می‌کنید، وقتی است که از محصول خودتان دزدیده‌اید.

مهاجرت چقدر کار دارد؟

سؤالی که معمولاً دیر پرسیده می‌شود و گاهی تصمیم را عوض می‌کند.

بین Sentry و سرویس‌های سازگار با آن (شامل نسخهٔ میزبانی‌شده و GlitchTip) مهاجرت تقریباً بدون هزینه است. همان SDK می‌ماند و فقط مقدار dsn عوض می‌شود:

Sentry.init({
  dsn: 'https://xxx@sentry.io/123',        // قبل
  dsn: 'https://xxx@your-host.ir/123',     // بعد
});

بین سرویس‌های متفاوت باید تگ اسکریپت و فراخوانی اولیه را عوض کنید — کاری چند دقیقه‌ای، چون این ابزارها عمداً طوری طراحی شده‌اند که نصبشان یک خط باشد.

ولی یک چیز هرگز مهاجرت نمی‌کند: دادهٔ تاریخی. هیچ‌کدام از این سرویس‌ها ابزار انتقال خطاهای گذشته ندارند. اگر یک سال داده در Sentry دارید و به جای دیگری می‌روید، آن تاریخچه می‌ماند همان‌جا. برای همین اگر می‌دانید قرار است جابه‌جا شوید، هرچه زودتر بهتر.

سؤال‌هایی که پیش از ثبت‌نام باید بپرسید

فارغ از اینکه کدام را انتخاب می‌کنید، این چند مورد را روشن کنید — چون بعد از انتخاب، تغییرشان گران است:

  • وقتی سهمیه تمام شد چه می‌شود؟ داده دور ریخته می‌شود یا صورت‌حساب بالا می‌رود؟ هر دو حالت قابل قبول است، ولی باید بدانید کدام است — غافلگیری در این مورد گران تمام می‌شود.
  • داده چند وقت نگه داشته می‌شود؟ اگر ۳۰ روز است، نمی‌توانید بگویید «این باگ از کِی شروع شد» وقتی سه ماه پیش شروع شده.
  • چند نفر می‌توانند وارد شوند؟ بعضی سرویس‌ها به‌ازای هر کاربر هزینه می‌گیرند؛ اگر پشتیبانی و مدیر محصول هم باید ببینند، این عدد سریع بالا می‌رود.
  • خطاهای تکراری چطور شمرده می‌شوند؟ پیش‌تر گفتیم و تکرارش می‌ارزد: یک درخواست ناموفق که هر چند ثانیه دوباره تلاش می‌کند، می‌تواند سهمیهٔ ماه را در چند روز تمام کند.
  • خروجی گرفتن ممکن است؟ اگر API خواندن دارد، همیشه می‌توانید داده‌تان را بیرون بکشید — و این یعنی گرفتار نمی‌شوید.

جمع‌بندی

گزینهٔ «درست» وجود ندارد؛ گزینهٔ متناسب با تیم شما وجود دارد. اگر مهندس هستید و عمق Sentry را می‌خواهید، هم‌روش را ببینید. اگر الزام نگهداری داده در سرور خودتان دارید، GlitchTip را امتحان کنید. و اگر تیم کوچکی هستید که می‌خواهد هم خطاها را ببیند و هم بفهمد کاربرانش چه می‌گویند، ما همین‌جاییم و پلن رایگانمان برای شروع کافی است.

مهم‌تر از انتخاب بین این‌ها، این است که یکی را انتخاب کنید. بدترین گزینه، همان وضعیتی است که احتمالاً الان در آن هستید: هیچ سیستمی، و اتکا به اینکه کاربر عصبانی زنگ بزند. اگر هنوز مطمئن نیستید اصلاً چرا باید خطاها را ثبت کنید، از مانیتورینگ خطا چیست شروع کنید.

منابع و مطالعهٔ بیشتر

باگ‌ماگ را رایگان امتحان کنید

خطاهای سایتتان را خودکار ثبت کنید و بگذارید کاربران با یک کلیک باگ گزارش دهند.

شروع رایگان